THIS SITE IS SPONSORED BY FBF
——————————————

Als je met hem meereed dan mocht je muziek uitkiezen.
Met een royaal gebaar gooide hij het handschoenenkastje open en liet hij zijn verzameling zien. En onder het genot van een sigaar zaten we dan te luisteren tot de bestemming bereikt was.
Als hij met mij meereed wist ik al wat de eerste vraag ging zijn, juist….of hij mocht kiezen.
25 jaar geleden heb ik hem leren kennen als een correcte zakenman. En via aardige vent, toffe peer, vraagbaak en steun in moeilijke tijden is het een vriend van me geworden.
Jullie vragen je misschien af, waarom Canon in D zo lang op mijn log is blijven staan.
Die muziek heb ik voor hem gekozen.
Om afscheid van hem te nemen; Karel is 10 dagen geleden gecremeerd.

Zondagochtend, net ontbeten en vechtend tegen de ontwenningsverschijnselen van het niet meer loggen. Dus even enkele "loose ends " via web-log verwijderen. Tenslotte vind ik het nog te fris om nu al m’n auto te gaan wassen. Stelletje verwende apen hebben wij, zelfs voor € 5,= heb ik niemand bereid gevonden om zelfs alleen maar de velgen schoon te maken. Bij het ordenen van alle foto’s van mijn recente bezoek aan Frankrijk kwam ik een paar plaatjes tegen die ik op de vertrekdag nog gemaakt heb van iemand waarvan de wieltjes nooit meer met liefde gereinigd zullen worden. Mijn eendje, i.v.m. de kou zielig weggedoken achter een muur van de rommelschuur van FBF en wanhopig proberend de injectiespuit van de dierenarts te ontwijken. Want ook in België kennen ze vogelgriep en ophoktoestanden en alle ellende die daarbij komt kijken. Is het geen schatje?

Ook uit een iets andere hoek blijkt dat het een beestje met karakter is dat met het verstrijken van de tijd veel geleden heeft. Beloftes voor een mooie levensavond heb ik niet waar kunnen maken en ook een door mij geregeld opvanghuis geeft geen tekenen van leven meer.

Om het beestje onnodig verder lijden te besparen hebben eendje en ik in goed onderling overleg besloten om er dan maar een eind aan te maken. Dinsdag komt de oudijzerboer op zijn wekelijkse ronde langs FBF. En tussen alle te zwaar geroeste buizen, flenzen en fittingen zal iets blauws op wieltjes zichtbaar zijn. Ik neem nu maar afscheid, dinsdag zit ik in een ander land. Dag eendje………. On silent Wings van Tina Turner leek me een goede omlijsting. Maare……..zoek maar eens een behanger op zondagochtend. UPDATE 23-03-2006 En afgelopen dinsdag was het zover. Met uiterste voorzichtigheid is het eendje in besloten kring naar haar laatste rustplaats gebracht. Geen praalgraf maar een smelter van Cockeril Sambre. Onder het toeziend oog van alle magazijnmedewerkers is het eendje behoedzaam boven op de vrachtauto gezet door een licht aangedane oudijzerboer. Ik had al laten weten dat hij het eendje voor niks mee mocht nemen op voorwaarde dat er waardig afscheid genomen werd. Toen het eendje zacht kreunend boven op de auto werd gezet werd er links en rechts een traantje weggepinkt. De jongens hadden toch een paar jaar van haar aanwezigheid mogen genieten. In alle stilte heeft ze haar lot gedragen en er is nooit een klacht van haar vernomen. Met een lichte vleugelslag en met deinende blauwe heupjes is ze door de ijzerboer met veel gevoel voor drama afgevoerd. Mijn eendje, ze is niet meer…….. De beste behangers vind je op donderdagavond. Bedankt,Job!!

Is voor Edith. Web-log.nl zal in ons huis altijd een bijzondere betekenis hebben. Zonder in detail te treden mag ik zeggen dat dit vreemde fenomeen de verstandhouding tussen mij en mijn lief zwaar op de proef heeft gesteld. Want zelfvoldaan zat ik jarenlang met mijn klanten in restaurants, zwierf ik de wereld over, zat ik 6 of 7 avonden in de week over te werken en liet mijn lief aan haar lot over. Zwijgend en berustend heeft ze de kinderen opgevoed en geen seconde geklaagd. En stommeling die ik was, ik vond dat we goed bezig waren. En dankzij Web-log.nl en MSN is het lelijk uit de hand gelopen en hebben zich pikzwarte wolken boven ons huis samengepakt. En toch, toch heeft datzelfde Web-log.nl er voor gezorgd dat het meer dan goed is gekomen. We staan weer dicht bij elkaar en kunnen samen de hele wereld aan. En we hebben er ook nog eens fijne vrienden en bekenden aan overgehouden. Daar ben ik heel, heel erg blij mee en het is daarom vooral dat ik met pijn in het hart afscheid neem van Web-log.nl. Maar het is een afscheid !!!! Ik heb er eigenlijk alleen maar goede herinneringen aan en toch heb ik me voorgenomen er mee te stoppen. Ik heb het druk momenteel en ik wil mijn gezondheid niet ook nog eens een keer riskeren . En aangezien ik alleen nog maar in de kleine uurtjes kan gaan zitten typen is de keus niet meer zo moeilijk. Ik stop ermee, met een dankbaar gevoel en met de wetenschap dat ik geen vijanden in logland achterlaat. Mijn laatste log is voor Edith en wie niet snapt waarom …. ach Kenny G. Forever in love

Ben naar dansles…

En ik ? Ik heb jullie een poosje een kijkje gegeven in mijn dagelijkse leven. Maar daar is nu een einde aan gekomen…IK dans niet meer. Iedereen heeft zo zijn/haar redenen om een log te beginnen en om er weer mee op te houden. En vooral dat laatste begon me meer en meer te intrigeren. Logmoe in de vorm van geen zin, geen tijd, inspiratie weg… noem maar op. Bij veel mensen waar ik regelmatig ga kijken/lezen bespeur ik een zekere machteloze en gelaten sfeer. En bij mijn vriend Job las ik iets wat me eigenlijk nog het meest aanspreekt. Tegenvallende kijk-lees-luister- en reactiecijfers. Je doet het daar niet echt voor, maar toch……… Diep in mijn hart zijn de door hem genoemde redenen om de pijp tijdelijk aan Maarten te geven ook de mijne. Al verschillende keren ben ik er even mee gestopt met argumenten als geen tijd meer tot een dwaze sabbatical aan toe. Nou hadden jullie allemaal nog geluk dat ik niet langer dan 2 dagen kon stoppen met loggen omdat ik niet voldoende levensloop had opgebouwd om definitief te stoppen. Dat is nu toch echt veranderd. Om het goed te doen is het een tijdrovende en soms erg ondankbare bezigheid. En bij dat laatste daar wringt het , bij mij althans ,een beetje. Want ook al mocht de kwaliteit van het gebodene te wensen overlaten dan is het nog altijd frustrerend om te moeten merken dat er geen of nagenoeg geen reacties op vele uren denkwerk gegeven worden. Nog niet eens zozeer voor mij, ik heb mijn verhaal er meestal vlot op staan. Maar al die mensen die met foto’s, muziek en research soms uren in de weer zijn die worden er naar mijn gevoel niet echt blij meer van. En ik ben daarop geen uitzondering. Met andere woorden: in het beste geval ben je een gebruiksartikel en als het even wat minder is dan wordt je een wegwerpartikel en is de kritische consument met de noorderzon vertrokken zonder zelfs maar de moeite te nemen om te laten weten dat hij of zij geweest is. Voorbeeld? Op 2 februari had ik het voor mijn log respectabele aantal van 366 page-views. Dit alles bij elkaar gezapped door maar liefst 62 verschillende lezers. Slechts mijn vrouw en Job hebben de moeite genomen om te reageren zodat het schamele aantal reacties van 5 ook nog eens zwaar geflatteerd is. Nu ik daarop terugkijk denk ik dat het beter is om de zaken geheel anders aan te gaan pakken. Hoe ? Heel simpel. Ik nodig Job uit om te komen eten, ik informeer bij Edith en de kinderen wat de pot moet schaften en sla aan het koken. Tijdens die bezigheid kan ik mijn verhaal nog eens overdenken en tijdens het eten opdissen. Succes, (want) commentaar alsmede reacties verzekerd. En dat jullie verder als lezers achter het net vissen? Jammer dan….. Ik dans niet meer. Ik heb mijn best gedaan……jullie ook? Met dank aan de behanger, een uitstervend beroep…. Alle mensen die wel de moeite hebben genomen om te reageren hoeven zich niet aangesproken te voelen; jullie horen nog van me.

Het was me het weekje wel. En ondanks dat ik er knap moe van ben geworden is het nog geen tijd om naar bed te gaan. De hele dag liep ik te denken dat er een speciaal iemand is waar ik voor het slapen gaan nog wat extra aandacht aan moet schenken. Misschien noem ik ze wat oneerbiedig "moe". Maar zij is het en ik ben het…. Als goedmakertje voor een paar moeilijke telefoongesprekken. Voor een lieve, aardige, attente en hoogbejaarde mevrouw in het verre Deventer. Sophie B. Hawkins…….As i lay me down.

Ik ben op reis en ik neem mee: Mijn lief ( in gedachten) Voldoende kleding om er een paar dagen netjes uit te zien. Schoon ondergoed. Mijn toilettas. Mijn compagnon. De allerbeste bedoelingen. Voldoende centjes. Bouwtekeningen. Contracten. Het Groot Schijndels Scheldwoordenboek. Een uitpuilende agenda. Jullie kennen dat spelletje vast wel en op een gegeven ogenblik is de veelheid aan dingen die je meeneemt te groot en laat je geheugen je in de steek. Dan ben je af!!!!!!! UPDATE Ik ben dus op reis geweest en zal jullie spoedig van mijn ervaringen deelgenoot maken. Moet nog even langs de foto-ontwikkelcentrale en een spoedcursus geluidstechniek gaan volgen. Wordt vervolgd…..

Sabbatical…. Normaal is het dan dat je de dagelijkse en regelmatige "verplichtingen" een poosje laat voor wat ze zijn. Dat je dingen gaat doen die je eigenlijk altijd al eens had willen doen, maar waar nooit tijd voor was. Ik zie mezelf in een situatie gemanoeuvreerd waarbij dat helemaal andersom uitpakt. "Vandaag nog stop je met tijdconsumerende dingen" :,hoorde ik mezelf aan mezelf beloven. Er is werk aan de winkel ! En mensen die me kennen die weten dat ik mijn beloftes nakom. Dus, ik ga weer eens even doorwerken. Maak jullie niet ongerust, ik zal me daarbij in acht nemen. Naast al dat werk zijn er een aantal zaken in de privé-sfeer die denkwerk behoeven en waar ik uit wens te komen. En nogmaals, jullie hoeven je niet ongerust te maken, met Edith en de kinderen is alles méér dan in orde. Toch is dit alles voor mij voldoende aanleiding om een poosje met bloggen te stoppen. Om dingen voor mezelf wat eenvoudiger te maken is reageren niet mogelijk. En aangezien ik nog steeds nergens spijt van heb is de muzikale omlijsting nog steeds de juiste.

Voor mij toch! ……………………………………………………. WISSELLOG Seniorenstad Voor wie de artiest nog in zwart-wit gezien heeft is die stad waarschijnlijk erg dichtbij. Maar ik heb haar lekker op CD. Als ik al ergens spijt van mocht hebben is een druk op de knop genoeg. Mijn herinneringen overdenk ik liever thuis. géén behang deze keer. maar Edith Piaf Eenzame hoogte…. Wat wil je, met zo’n voornaam…..X